Indijska književnost

Oblak glasonoša

Meghaduta je lirska pesma koju je napisao Kalidasa, koji se smatra jednim od najvećih indijskih pesnika. Opisuje kako je Jakša, koga je njegov gospodar proterao u udaljeno područje, zamolio oblak da prenese poruku ljubavi njegovoj ženi.

Otkriće Indije

„Otkriće Indije“, napisano 1946. godine tokom Nehruovog boravka u zatvoru, monumentalno je delo koje istražuje istoriju, kulturu i duh Indije. Nehru, ključna figura u indijskom pokretu za nezavisnost, piše o prošlosti i ima viziju za budućnost nacije.

Pančatantra

Pančatantra je zamišljena kao svojevrsni priručnik za vladare, u kome je narodna mudrost spojena sa filozofijom, psihologijom i politikom, a sve je to predstavljeno jednostavnim i elegantnim stilom vrhunske literature.

Pančatantra: u najstarijoj sačuvanoj recenziji Tantrakhjajika

Pančatantra je delo klasične sanskritske književnosti napisano između 3. i 5. veka nove ere. Prema sačuvanim rukopisima i brojnim adaptacijama, delo je kasnije dobilo oblik popularne narodne knjige.

Povijest svjetske književnosti 1

Prvi tom obuhvata klasične književnosti Bliskog istoka, kao i indijsku, kinesku, japansku i persijsku književnost, zajedno sa arapskim i drugim azijskim tradicijama. Sistematski predstavlja njihovo poreklo, razvoj i ključne tekstove.

Rabindranat Tagore

Vrtlar

„Baštovan“ (1913), jedno od Tagorovih najpoznatijih pesničkih dela, zbirka je ljubavnih i mističnih lirskih pesama u prevodu Ise Velikanovića. Poetski brevijar o ljubavi, čežnji, prirodi i duhovnom sjedinjenju.

Žena koja je slikala kanom

„Žena koja je slikala kanom“ je debitantski roman indijsko-američke autorke Alke Džoši, prvi deo Džajpurske trilogije. Roman je hvaljen zbog autentičnog prikaza radžastanske kulture i univerzalne teme ženske emancipacije.