Ptice

Ptice (414. pr. Kr.) jedna je od najpoetičnijih i najmaštovitijih komedija Aristofana. Smatra se remek-djelom stare atičke komedije i često se ubraja među njegova najbolja djela.

Radnja prati dvojicu Atenejana, Pisteteraja (Peisetaera) i Euelpida, koji bježe iz Atene zasićeni sudskim procesima, porezima i ratom. U šumi susreću pticu pupavca (bivšeg kralja Tereja) i odlučuju osnovati novi grad između neba i zemlje – Nefelokokigiju (Oblakokukuljograd). Nagovore ptice da im se pridruže, proglase se vladarima ptica i blokiraju bogovima pristup žrtvama sa zemlje.

Kroz fantastičan zaplet Aristofan majstorski parodira atensku politiku, religiju, utopijske snove i ljudsku želju za moći. Pisteteraj se na kraju pretvara u tiranina koji se ženi božicom Basilejom i postaje novi vladar svemira. Komedija završava slavljem i trijumfom novog poretka.

Ptice se ističu prekrasnim, lirskim zborovima ptica, bogatim pjesničkim jezikom i maštovitošću. Uz Lizistratu i Žabe, ovo je najčešće izvođena Aristofanova komedija. Djelo sadrži duboku satiru na račun Atene, ali i univerzalnu poruku o ljudskoj ambiciji, utopiji i vlasti.

Kritičari ga često tumače kao eskapističku fantaziju u vrijeme sicilijanske ekspedicije (ratni poraz Atene), ali i kao genijalnu viziju novog, idealnog grada. Ptice su duhovita, poetična i aktualna kritika ljudske prirode – remek-djelo antičke komedije koje i danas očarava maštom i oštroumnošću.